 |
 |
|
 |
 |
Enviado por Eva en Martes, 02 Febrero, 2010 |
 |
 |
Enviado por Convidado en Lunes, 01 Febrero, 2010 |
 |
 |
Enviado por Convidado en Lunes, 18 Enero, 2010 |
 |
 |
Alédome!!!. Encontreino no medio do monte mentres sain dar unha volta na bicicleta, foi unha aventura. O can ten carácter. No primeiro intento de recolle-lo gruñiume. O final, logo dun rato de separar as zarzas onde se escondera, collino e leveino para casa. Estaba lonxe, na lavacolla e en bicicleta, ala fumos os dous, el metido na mochila da agua, recordo que lloviznaba, o can nin se movia. Polos camiños que coñezo ala nos vamos cunha man no manillar e a outra suxeitando que o can non caera. Equivoqueime no cruce, os pedales automaticos non me deron opcion, o dala volta, ala vamos os dous, eu cain co codo, unhas feridas e un par de semanas dolorido. Eu lle dixen o can: "Igual estabas mellor no medio do monte" Trala nosa aventura, e despois dunha hora, chegamos a casa. O can é un sol. Tiñamos unha comida en Muros, alá nos levamos o can, alí o bañamos en auga quente e lle botamos un producto para as pulgas, garrapatas,... xa que se ía estar unha noite na casa, tiña que estar o mellor posible. Recordo a cara do meu neno (un ano e medio) o ver o can. Sorriu e ala ía como un tolo imitando o ladrido a arrancarlle as orellas e tirarlle do rabo. Chegamos a casa de noite, lle preparamos unha zona para que pasara a noite, e non nos enteramos en toda a noite, non dixo nada. Eu pensei, ese can é un santo. Pensamos en que se quedara no piso, pero non podía ser, non estamos na casa en todo o día, non podía ser. Así que contactei con laceiro e entregueille o can, coa esperanza de obter unha familia que o quixera. Así foi. Tiña as miñas dúbidas das posibilidades de que o adoptasen, pero quen o levou de seguro que a quedar contento, é un can cariñoso. Proba delo despois de estar un día xuntos, mentras esperaba o laceiro, deixeino solto na explanada, é o can non marchou, é máis, chamabao e viña. De certo que me aledo, despois de todas as falacias que me contaron sobre o refuxio, que logo moi amablemente unha encargada do mesmo, me explicou con moita claridade. Gracias e sorte Jackson.
|
 |
 |
Enviado por Convidado en Miércoles, 17 Junio, 2009 |
 |
 |
Enviado por Convidado en Miércoles, 17 Junio, 2009 |
 |
 |
Enviado por Convidado en Miércoles, 17 Junio, 2009 |
 |
 |
A pesar de la creencia generalizada, hacer criar por criar a una perra o hacer cubrir por hacer cubrir a un macho, no siempre es necesario. Y de hecho, la mayor parte de las veces, es recomendable que los machos y las hembras sean castrados y esterilizadas a edad temprana.
Hay que tener en cuenta que en estado salvaje, en una manada de cánidos, salvo en los perros salvajes sudafricanos (likaones), solo cría la pareja alfa, a algunas de las hembras, llega incluso a retirársele el celo y no por ello dejan de tener una vida placentera y feliz, teniendo en cuenta que si tomamos la decisión de no castrar/esterilizár, nuestras mascotas deben estar sanísimas, ser referentes en su raza y con un carácter inmejorable.
Hoy se sabe y así hay que decirlo, con todas las letras, que la castración y la esterilización tempranas de perr@s, es como un seguro de vida (y de longevidad). Y bien merece la pena que entremos a fondo en los argumentos que dan lugar a tal afirmación.
|
 |
 |
Enviado por Convidado en Miércoles, 17 Junio, 2009 |
 |
 |
SI A LA ESTERILIZACION DE MASCOTAS, por su SALUD, por un MUNDO MEJOR, por ser dueños RESPONSABLES
todo SON VENTAJAS:
Esterilizar a una mascota es un procedimiento beneficioso para la salud y bienestar general de ésta. Además evita la procreación de numerosos gatos y cachorros que son abandonados o muertos cada año.
La falta de información que existe hoy sobre la esterilización de mascotas es un factor que, de ser corregido, podría evitar la eutanasia y abandono de millones de perros y gatos cada año. Según datos de la Sociedad Mundial de Protección Animal, WSPA, una perra con una vida reproductiva de seis años puede generar una descendencia de sesenta mil nuevos especimenes, ya que la mitad de las camadas son hembras, para perpetuar la especie y su crecimiento es exponencial, caso similar ocurre con las gatas. Para evitar que miles de perros mueran por la sobre población, resulta fundamental comprender la esterilización como opción de vida en mascotas.
La decisión de esterilizar tempranamente a una mascota, perro o gato, macho o hembra, es un hecho que afectará positivamente su existencia. Así lo determinan los estudios veterinarios a lo largo de todo el mundo. Esta medida permite prolongar su vida Y QUE SEA SANA, en un tiempo significativamente mayor, comparándola a una mascota no esterilizada y además permite controlar la población existente, evitando la sobre población.
|
 |
 |
Enviado por Convidado en Miércoles, 17 Junio, 2009 |
 |
 |
Enviado por Convidado en Miércoles, 17 Junio, 2009 |
 |
 |
Enviado por Eva en Lunes, 21 Abril, 2008 |
 |
 |
|  |
|
 |
 |